Krekelzanger – River Warbler

Hoewel Frank van Duivenvoorde vanmorgen de gisteren door Ben van den Broek ontdekte krekelzanger  al heeft bezocht, stelt hij voor om vanavond nog even samen naar deze zeldzame Locustella te gaan. Ondanks dat ik in juli 2011 de “riviersnor”, zoals de krekelzanger ook wel wordt genoemd, bij het buurtschap Noorddijk echt fantastisch heb gezien, ben ik heel gemakkelijk over te halen om deze prachtige soort te twitchen. Zie deze link voor een verslag van de twitch in 2011.

Onderweg krijg ik een telefoontje van mijn oudste zoon Willem. Hij is in jubelstemming, want hij is geselecteerd voor een master “Conflict Resolution and Governance”  aan de UvA. Geweldig! Als een (altijd) trotse vader zit ik naast Frank in de auto te stralen! Krekelzanger of geen krekelzanger, deze avond kan niet meer kapot!

Belangstellenden kijken en luisteren naar de krekelzanger

Na een korte wandeling door het natuurgebied “Kandelaar” sluiten we ons aan bij enkele tientallen vogelaars, waaronder veel bekenden. Het duurt maar even of we horen de aan het geluid van een krachtige naaimachine herinnerende zang van de krekelzanger. Kort daarop is de vogel ook mooi te zien! Echt fantastisch!

Krekelzanger – River Warbler

Na drie kwartier socializen en genieten van de riviersnor gaan we weer op huis aan: er moet tenslotte nog wat worden gevierd!!!

Krekelzanger – River Warbler

“Riviersnor” is a post from VogelPunt.

Een “piep” om tien voor half zeven in de ochtend kan niets anders betekenen dan dat er ergens een zeer zeldzame vogelsoort is gevonden. Slaapdronken grijp ik naar mijn telefoon: Alex Bos meldt een grijze wouw bij Wageningen! Van “slaapdronkenschap” is direct geen sprake meer: het adrenalinepeil stijgt met de factor 10 en ik ben in een fractie van een seconde klaarwakker! Binnen een minuut komt er een whats-app’je van Frank van Duivenvoorde binnen. Er volgt een kort telefoongesprek en een half uurtje later zijn we onderweg. Oef, wat spannend! Tot nu toe is het me niet gelukt om deze zeldzame en vooral ook zeer fraaie roofvogel in Nederland in de kijker te krijgen (zie link 1 en link 2 en link 3).

Terwijl de ene bui na de andere de voorruit van de auto teistert, bespreken we onze kansen. “Met dit weer zal de vogel in ieder geval niet opschroeven.” “Als hij maar niet door een kraai of eksters wordt weggepest.” “Hij zal toch eerst wel even gaan foerageren.” Hoe dichter we bij de eindbestemming komen, des te hoger de spanning wordt!

Vlak voor de afslag Wageningen wordt het droog en een kleine tien minuten later kunnen we ons aansluiten bij een rijtje breed grijnzende vogelaars. Op aanwijzing van Hans Brinks en Charles en Maurits Martens hebben we de vogel binnen enkele tellen in de telescoop! Ja hoor, daar zit hij, de grijze wouw! Een droomsoort!

Grijze wouw - Black-winged Kite

Al zit de vogel op grote afstand en zijn de lichtomstandigheden niet al te best, de armen gaan in de lucht, er wordt even gejuicht en de felicitaties vliegen over en weer. Wat een knaller!

Uiteraard bedank ik de (her)ontdekker Alex Bos nog eens hartelijk voor zijn actie van vanmorgen! Man, wat ben ik blij met deze nieuwe soort!

Publiek bij de Grijze Wouw

Een paar pesterige eksters jagen de grijze wouw een paar keer op. Wellicht sneu voor de wouw, maar wij zijn er blij mee, want het vliegbeeld is nu ook nog eens prachtig te zien!

Grijze wouw - Black-winged Kite

Bijkomend voordeel is dat de vogel ook even wat dichterbij komt zitten. Prachtig!

Grijze wouw - Black-winged Kite

Zonder aanleiding vliegt de vogel naar een grote wilg waar hij het blijkbaar erg naar zin heeft, want hij blijft er rustig zitten. De schare vogelaars is inmiddels flink aangegroeid en het is een leuk weerzien met tal van bekenden. Er wordt gepraat, gedold en veel gelachen. Zoals bij de meeste twitches is het dus ook beregezellig!

Grijze wouw – Black-winged Kite

Frank en ik rijden even naar de nabijgelegen trektelpost “de Bennekomse Hooilanden”, maar de grauwe gors, die gisteren zat te zingen, (b)lijkt niet meer aanwezig te zijn. In de hoop dat de grijze wouw nog even op de wieken gaat en wat gaat jagen, rijden we nog terug naar het “Binnenveld”. De vogel zit nog op exact dezelfde plek en als de regen met bakken uit de hemel komt, besluiten Frank om via de Amerongse Bovenpolder naar huis te gaan.

We rijden terug via de Amerongse Bovenpolder om naar kwartelkoningen te zoeken. Dat zoeken is niet echt nodig, want precies op de plek die Aart Vink ons vanmorgen heeft doorgegeven, horen we de “Crex crex” zijn eigen naam roepen (zie link). Ook een leuke waarneming!

Meer dan tevreden zijn we om twaalf uur weer thuis: de grijze wouw staat eindelijk op de Nederlandse lijst!

Grijze wouw!!!! is a post from VogelPunt.

Grasmus - Common Whitethroat

Je hebt van die dagen dat je ’s nachts om vier uur al helemaal wakker bent. ’t Is nog donker en bovendien hoor je wat regen op het Velux-raam vallen, dus draai je je nog eens om en nog eens en nog eens… Na half uurtje mijmeren over van alles en nog wat, denk je bij jezelf, ach, wat kan mij die regen schelen, laat ik er maar uit gaan. En dan sta je een uurtje later in de ochtendschemer op trektelpost Berkheide met een kopje koffie in de hand te genieten van het vroege vogelkoor en het ruisen van de zee. Heerlijk!

Grasmus en roodborsttapuit – Common Whitethroat and European Stonechat

De eerste anderhalf uur heb ik de telpost voor mezelf. Jammergenoeg is er hoegenaamd geen vogeltrek. Degenen die zijn blijven liggen, missen dus niet veel. Al is een groepje van vier kruisbekken in deze tijd natuurlijk altijd een leuke waarneming.

Grasmus - Common Whitethroat

Om een uur of zeven arriveert Frank van Duivenvoorde, drie kwartier later gevolgd de Bertus de Lange. Gezellig! Stevige vogeltrek is er echter nog steeds niet, maar we kunnen wel drie overtrekkende sijsjes bijschrijven en die zie je toch ook niet veel in mei.

Om vijf over half negen pikt Gijsbert van der Bent, die ook op de geur van de koffie is afkomen, een roofvogel op. De vogel schroeft boven de Ganzenhoek en wordt al snel ontmaskerd als een wespendief. Gaaf! De vogel draait wat rondjes in noordoostelijke richting, komt plotseling naar beneden en strijkt neer in een boompje ten oosten van de telpost. Na een paar minuten wordt de “wapsebiter”, zoals de Friezen deze in het westen des lands schaars te noemen roofvogel betitelen, door een territoriale buizerd verjaagd, waarna de vogel via de binnenduinrand in noordoostelijke richting uit beeld verdwijnt. Een fraaie waarneming!

Welriekende salomon's zegel - Angular Solomon's-seal

Als de trek om kwart voor tien nog steeds niet op gang is gekomen, besluiten Frank, Bertus en ik naar Lentevreugd te gaan. Bij de parkeerplaats kunnen we een nieuwe zomergast begroeten: een bosrietzanger zit zich de longen uit het lijf te zingen. Fantastisch!

Kleine vuurvlinder - Small Copper

Ook op Lentevreugd is het rustig. Tijdens de wandeling zien we naast het gebruikelijke spul, maar twee overvliegende bruine kiekendieven. Dat neemt niet weg dat we volop genieten van het inmiddels heerlijke voorjaarsweer. Na al het “twitch- en vogel-geweld” van de afgelopen dagen is dit ook wel weer eens lekker en we hebben op deze mooie ochtend met de wespendief en de bosrietzanger weer twee leuke eerste seizoenswaarnemingen gedaan.

Roodborsttapuit - European Stonechat

Wespendief en bosrietzanger is a post from VogelPunt.

Europese kanarie – European Serin

Na de “steltloper-twitches” van gisteren heb ik zin om een flinke wandeling door de Amsterdamse waterleidingduinen te maken. Bovendien is dat een mooie gelegenheid om de Europese kanarie die hier sinds sinds drie mei zit te zingen te bekijken. Dus stiekem toch een beetje twitchen…

De “eurokan”, jargon voor Europese kanarie, is in het een oosten en zuidoosten van  Nederland een schaarse broedvogel. In andere delen van Nederland moeten we het meestal doen met een overtrekkend exemplaar op de een of andere trektelpost. Leuk dus om op niet al te grote afstand van mijn woonplaats Leiderdorp een zingend exemplaar waar te kunnen nemen.

Europese kanarie – European Serin

Tegen half acht rijd ik net ten noorden van Vogelenzang via het lommerrijke laantje naar de ingang Panneland. Ik ben mijn auto nog niet uitgestapt of ik hoor de razendsnelle zang al klinken vanuit de haag van de boswachterswoning. Fraai!

Europese kanarie – European Serin

Even later heb ik het “eurokannetje” in beeld. Het kleine vinkje laat zich een minuut of tien heel mooi bekijken en beluisteren. Erg leuk! Voor een filmpje zie deze link.

Europese kanarie – European Serin

Vervolgens wandel ik, begeleid door zingende boomleeuweriken, braamsluipers, nachtegalen, grasmussen, zwartkoppen, gekraagde roodstaarten, een wielewaal en wat dies meer zij, heerlijk rustig door de AWD totdat …………. er een Dutch Bird Alert binnenkomt, direct gevolgd door een telefoontje: Frank van Duivenvoorde. Dat kan niets anders betekenen, dan er ergens een goede soort is gevonden! Inderdaad: Wietze Janse meldt een reuzenzwartkopmeeuw bij de Westplaat! Daar gaat de rustige wandeling, maar ja, dat kun je verwachten in deze tijd van het jaar….

Het is minstens twintig minuten lopen, voordat ik weer bij de auto ben. Frank en ik spreken af dat we elkaar zullen treffen bij het Transferium. Ik bel met Wouter Teunissen, die zijn bed uitspringt en op de fiets naar het rendez-vouspunt zal gaan. In “gestrekte draf” loop ik terug naar parkeerplaats. Onderwijl realiseer ik me dat ik vanmiddag allerlei verplichtingen heb. Ik bel Frank en vertel hem dat ik geen “beperkende factor” wil zijn en dat het daarom beter is dat ik op eigen gelegenheid naar de Westplaat zal gaan. We spreken af dat we elkaar daar zullen treffen.

Ik rijd bij Leidschendam als er bericht komt dat het helaas niet om een reuzenzwartkopmeeuw, maar om een afwijkend uitziende zilvermeeuw gaat. Jammer, jammer! Maar het is iets wat m.i. elke vogelaar kan overkomen. Ik neem een afslag, rijd vervolgens in noordelijke richting naar huis en geniet ondertussen na van de mooie waarneming van vanmorgen. Europese kanaries, prachtig zijn ze!

Europese kanarie – European Serin

Europese kanarie is a post from VogelPunt.

Uitzicht op Deventer

Om zeven uur vanmorgen loop ik samen met Frank van Duivenvoorde en Wouter Teunissen over een nog berijpte dijk (vorst aan de grond op 18 mei!!) langs de IJssel bij Deventer om de Baird’s strandloper, die zich hier al sinds dertien mei ophoudt, te twitchen. Het is pas vijf keer eerder voorgekomen dat er een “Baird’s” in Nederland opduikt en dit is het eerste voorjaarsgeval. Een zeer zeldzame Amerikaanse steltloper, die we (al hebben we alle drie de soort eerder gezien) toch erg graag in de kijker willen hebben!

Rechts van de indrukwekkende toren van de Lebuïnuskerk zien we op de dijk al een groep vogelaars staan die ingespannen naar de oever van de Teugse Kolk kijkt. Dat is hoopgevend! Onderweg ontmoeten we Rob Berkelder en Gerjon Gelling die ons geruststellend toespreken: “Hij zit er nog, hoor, en laat zich van dichtbij fantastisch zien!”

We sluiten ons aan bij de groep vogelaars, waaronder nog enkele bekenden uit de “Haagse vogelaars-scene”: Rinse van der Vliet, Danny Laponder en Vincent van der Spek. Met enthousiaste gezichten wijzen ze ons op de Baird’s strandloper die rustig aan de voet van de dijk foerageert. Fantastisch!!

Baird’s strandloper – Bairds Sandpiper

De vogel laat zich vanaf de dijk echt formidabel bekijken! Voor filmpjes die deze links: link 1 en link 2.

Baird’s strandloper – Bairds Sandpiper

Met deze waarneming is onze vogeldag eigenlijk al geslaagd en zouden we ervoor kunnen kiezen om rustig in de omgeving te gaan vogelen. Maar ja, er zit deze week nog een aantal schaarse en zeldzame steltlopers in Nederland. We besluiten er een “steltloper-twitch-dag” van te maken. Onder het motto “gewoon oprollen die handel” toets ik de coördinaten van de Punt van Reide in. Ach, het is maar honderd zevenentachtig kilometer rijden om een bezoekje af te leggen bij de woestijnplevier, die afgelopen zaterdag door de gebroeders Brinkhuizen tijdens de Top of Holland is gevonden. Bovendien bevindt zich net ten zuiden van de Punt van Reide de beroemde vogelkijkhut van de Breebaartpolder, waar deze week een terekruiter en enkele breedbekstrandlopers zijn gezien! Genoeg redenen om naar het hoge noorden door te rijden.

Na een rit van een uurtje of twee lopen we de dijk bij de Punt van Reide op.

Punt van Reide

Aan de lichaamstaal van opnieuw de groep Haagse vogelaars zien we dat de woestijnplevier niet in beeld is. Dus speuren we rustig dit prachtige gebied af en dat is geen straf: grote groepen steltlopers vliegen vanaf het wad naar deze hoogwatervluchtplaats: zilverplevieren, rosse grutto’s, steenlopers, bontbekplevieren, bonte strandlopers, kanoeten, een paar kleine strandlopers en krombekken! Een fantastisch schouwspel!

Steltlopers – Waders

Steltlopers – Waders

Hoe mooi al die steltlopers ook zijn van de woestijnplevier ontbreekt vooralsnog ieder spoor. Totdat even na half elf een vogelaar zegt dat hij het vermoeden heeft dat hij de zeldzame plevier heel ver in het gebied aan de voet van een pier ziet zitten. Iedereen stelt zijn telescoop nog eens extra scherp en na wat uitleg en zoekwerk kunnen we bevestigen dat de vogel er inderdaad zit. Daarmee is de tweede zeldzame steltloper van vandaag “in the pocket”. Leuk, maar wat een grote afstand!

Van alle kanten komen de vogelaars die zich inmiddels over het gebied hadden verspreid toegestroomd. Iedereen vindt het leuk dat de vogel toch is teruggevonden, maar uiteraard had eenieder gehoopt op een show, zoals deze afgelopen week steeds plaatsvond. Toen liet de vogel zich namelijk steeds van heel dichtbij bewonderen.

We ontmoeten Wietze en Jonathan Janse, die voor vandaag een zelfde “vogelplan” hebben als wij, maar het rondje tegengesteld aan dat van ons rijden. Zij zijn vanmorgen begonnen bij de grote franjepoot bij Ezumakeeg en willen eindigen bij de Baird’s strandloper.

Publiek bij de woestijnplevier

Om een uur of elf lopen Frank, Wouter en ik relaxed weer terug naar de auto. We zijn van plan om naar de vogelkijkhut in de Breebaartpolder te gaan om naar breedbekstrandlopers en de terekruiter te gaan zoeken. Een door Toy Janssen verstuurde Dutch Bird Alert: “Terekruiter, Breebaartpolder, rechts van de hut” verstoort ons relaxte wandelingetje. Met stevige pas lopen we door naar de auto, een klein ritje, twee flinke trappen over de dijk en we hebben een prachtige “terek” in de kijker! Top!!

Terekruiter - Terek Sandpiper

Tot onze verbazing staat niet iedereen naar deze zeldzame ruiter te kijken.

Links "breedbek-publiek" - Rechts "terek-publiek"

Maar de reden daarvoor wordt ons al snel toegeroepen door vogelvrienden Bertus de Lange en Johan van ’t Bosch: “Aan deze kant zit een breedbek!” Die willen we natuurlijk ook wel even zien! En na wat aanwijzingen zien we ook de breedbekstrandloper. De vogel staat samen met een flink aantal bontbekplevieren te slapen op het slik. Bizar om in zo’n korte tijd zulke bijzondere steltlopers te zien!

Breedbekstrandloper – Broad-billed Sandpiper

Na gezellig met een heel aantal vogelvrienden te hebben bijgekletst, toets ik opnieuw een paar coördinaten in op de TomTom: 53.346691, 6.153288. Op naar de grote franjepoot, een Noord-Amerikaanse dwaalgast, die ik sinds 13 oktober 2004 niet meer heb gezien.

Publiek Grote franjepoot

Na anderhalf uur is het gewoon een kwestie van aanschuiven. Nou ja aanschuiven….., niet voor Wouter, hij hoort als hij de auto uitstapt van twee fotografen, dat de vogel al twintig minuten uit beeld is. Terwijl hij direct zijn telescoop opstelt en gaat speuren, lopen Frank en ik naar een eindje verderop staande een groep vogelaars, die een eindje verderop staat. Onder hen bevinden zich Pascal Wink en Johannes Fischer, die ons de vogel direct aanwijzen. Wow, wat een prachtige vogel! Niet zo’n grijs beest destijds ver weg op de slikplaat van de Starrevaart, maar een schitterend adult vrouwtje!

Grote franjepoot – Wilson’s Phalarope

De Amerikaanse dwaalgast heeft aansluiting gevonden bij een groepje kemphanen en lijkt daar ook direct de leiding te hebben genomen, want meestal zwemt of loopt ze vooraan in de groep.

Grote franjepoot – Wilson’s Phalarope

Grote franjepoot – Wilson’s Phalarope

Inmiddels heeft Wouter zich weer bij ons aangesloten en vraagt: “Heb je die grote franjepoot nu al gezien?” “Ja hoor,” antwoord ik, “hij zit vlakbij die casarca.” “Ja, ja,” antwoordt Wouter wat lachend, “bij die casarca zeker.” En dan dringt het tot hem door dat wij de “grote franje” al een tijdje hebben staan bekijken en dat terwijl hij de vogel nog helemaal niet heeft gezien! Na enkele krachttermen heeft hij de vogel ook in de kijker. Frank en ik waren ervan uitgegaan dat Wouter de franjepoot vanaf zijn positie ook prima in beeld had. Een misverstand met gelukkig een goede afloop, want de vogel laat zich nog langdurig bewonderen.

Na nog een praatje met Bertus en Johan (zij maken precies hetzelfde rondje als wij vandaag) rijden we nog even naar de Bantpolder waar we dag afsluiten met een negen prachtige morinelplevieren. De batterijen van mijn camera zijn helaas leeg, daarom hieronder een foto van vorig jaar, toen er op dezelfde plek ook “morinellen” zaten.

Morinelplevier – Dotterel (foto 11 mei 2011)

Tijdens de terugreis wordt er nog wat gewerkt aan de daglijst (109 soorten) en komt het gesprek telkens terug op de zeldzame steltlopers die we vandaag hebben gezien. Dertien uur na vertrek, ruim zevenhonderd kilometer op de teller en met een Baird’s strandloper, een woestijnplevier, een terekruiter, een breedbekstrandloper, een grote franjepoot en negen morinelplevieren op de daglijst behoeft het geen nadere uitleg als we stellen dat dit de meeste succesvolle “steltloper-twitch-dag” ooit is. Een dag om nooit te vergeten!

“Steltloper-twitch-dag” is a post from VogelPunt.

Een volle tank, banden op spanning, olie peil oké, mijn trouwe Suzuki is er klaar voor, klaar voor de vijfde editie van de Top of Holland Vogeldag! Tegen vieren stappen Frank van Duivenvoorde, Kasper Hendriks, Wouter Teunissen bij me in en daarmee is het team “Pleased to meet you” compleet.

De “TOH” is zo’n happening waar je als vogelaar al maanden van tevoren mee bezig bent. Wat is het “aanvalsplan”? Waar beginnen we? Waar hebben we de meeste kans op een goede ontdekking? Op welke soorten zetten we in? En ook, wat kunnen we doen om niet over de gebaande paden te gaan?

Van de vorige vier edities hebben we er twee (2008 en 2011) gewonnen. Wat zou een derde overwinning leuk zijn! Maar we weten dat je daarvoor naast goede “vogelaars-skills” ook een flinke portie geluk nodig hebt en dat heb je natuurlijk niet elke keer. Maar “dromen” mag en uiteraard hebben we besloten er “volle bak voor te gaan”!

Aldegea

Na heel wat “heen-en-weer-gemail” en gesprekken tijdens twitches, trektellingen en dagjes vogelen, besluiten we op voorstel van Wouter te starten bij een natuurontwikkelingsgebied tussen Aldegea en IJlst, een plek waar hij en Kasper vorig jaar een Terekruiter hebben gezien. Hopelijk is dit een plek waar anderen niet zullen beginnen en kunnen we daar al vroeg in de ochtend toeslaan.

Frank van Duivenvoorde, Kasper Hendriks en Wouter Teunissen

Tegen zessen stellen we onze telescopen op en noteren we de eerste goede soort van de dag: de steltkluut. Een paartje van deze bevallige steltlopers is blijkbaar net wakker geworden en staat nu uitgebreid toilet te maken.

Steltkluut - Black-winged Stilt

Steltkluut - Black-winged Stilt

Vorig jaar arriveerde het “Dreamteam” bestaande uit Sietse Bernardus, David Hoekstra, Bas van den Boogaard en Symen Deuzeman vijf minuten nadat wij bij Peassens de winnende soort, een roodmus, hadden ontdekt. Uiteraard namen zij dit sportief, maar het was natuurlijk ook wel een beetje zuur. Dit jaar zijn zij weer het eerste team dat wij tijdens de “TOH” ontmoeten. Blijkbaar hebben zij opnieuw hetzelfde “aanvalsplan” als wij. Leuk toeval! Er wordt even gezellig gekletst. Zij helpen ons aan een leuke soort voor de daglijst: een Engelse kwikstaart, en wij kunnen hen blij maken met twee geoorde futen.

Blauwborst – Bluethroat

Vervolgens vogelen wij de westkust van Friesland af. We zien opvallend veel tapuiten en in de Workummerwaard horen we tot onze verrassing ondanks de inmiddels harde noordwestenwind vanuit een rietveld af en toe een flard van een zingende snor. Een veldleeuwerik vindt het te hard waaien en maakt een vrouwtje niet zoals gebruikelijk hoog vanuit de lucht het hof, maar door vanaf een zandhoop te zingen. Voor een filmpje zie deze link.

Veldleeuwerik – Skylark

Veldleeuwerik – Skylark

We zijn bijna bij het Kornwerderzand als we een Dutch Bird Alert ontvangen: het team “Jungle Boys”, bestaande uit de broers Lazar en Dušan Brinkhuizen heeft een bij Polder Breebaart een woestijnplevier gevonden! Wat een knaller! Het zal niet gemakkelijk worden om deze “acht-punter” te verslaan! Hoe verleidelijk ook, we besluiten deze zeldzame plevier niet te twitchen, want tijdens de Top of Holland Vogeldag gaat o.i. om het zelf vinden van vogels.

Huiszwaluw – House Martin

Uiteraard laten we ons door deze melding niet uit het veld slaan en Wouter leest manmoedig de ene na de andere “acht-, negen-, en tienpunters” voor. Er zijn nog volop kansen! Vervolgens  zoeken we allerlei plekken langs Friese Waddenkust af op goede soorten. Dit brengt ons ook in Peassens op de plek waar we vorig jaar de roodmus vonden. Nu zingt er een gekraagde roodstaart in de tuin die ons destijds de winnende soort opleverde.

Gekraagde roodstaart – Redstart

Om kwart voor één staan we in de Bantpolder waar een groep van twaalf morinelplevieren op de grote afstand op de akkers zit. De vogels zijn door de afstand en de harde wind slecht te bekijken, maar omdat ze nogal vliegerig zijn, krijgen we wel het vliegbeeld een aantal malen leuk te zien.

De Ezumakeeg is door de hoge waterstand niet het “steltloper-El-Dorado” waar we op hopen, maar we pikken hier wel een krombekstrandloper, wat Temmincks strandlopers en kleine strandlopers mee.

Aan de oostkant van het Lauwersmeer treffen we een grote groep ons bekende vogelaars, die naar een half uur geleden gemelde bijeneter staan te speuren. Een fraaie soort en naast het feit dat het gezellig is om even met een aantal bekenden bij te praten, een goede reden om zelf ook even het zwerk af te kijken. Helaas, bijeneter laat zich niet meer zien.

Aan de oostkant van het Jaap Deensgat ontmoeten we vogelvriend en sponsor Pieter van der Luit en een van organisatoren van de “TOH” Martijn Bot. Beregezellig en uiteraard bespreken Frank, Kasper en Pieter nog eens de enerverende reis naar Antarctica.

Na een rondje Lauwersmeer en een vergeefse poging om in de polders ten oosten van het gebied de grauwe kiekendief op de daglijst te krijgen, lopen Wouter en Kasper tegen half zeven de waddendijk langs het zuidoostelijke deel van de Kustweg op. Ze lopen direct weer naar beneden om Frank en mij te vertellen dat een paar honderd meter verderop een interessante hoogwatervluchtplaats ligt. Op datzelfde moment ontvangen we een Dutch Bird Alert: de gebroeders Brinkhuizen hebben op het wad een poelruiter gevonden. Ik toets het coördinaat in op mijn TomTom en tot onze grote verbazing zien we dat het om de plek gaat, waar Kasper en Wouter net naar toe wilden! Een paar minuten later lopen we de dijk op en treffen we Lazar en Dušan, die ons vertellen, dat de poelruiter er niet meer toe doet, omdat ze zojuist een kandidaat “grijze strandloper” hebben gevonden!!! Het zal toch niet waar zijn! De adrenaline doet direct weer zijn werk! Gespannen stellen we onze telescopen op en laten we ons door de beide broers naar het bedoelde steltje gidsen. Die ziet er inderdaad wel wat apart uit. Lichtelijk “gestrest” probeer ik wat bewijsplaatjes te maken.

Drieteenstrandloper - Sanderling

Het is inmiddels een minuut of twintig voor het afsluiten van de Top of Holland Vogeldag. Bij Restaurette Schierzicht, waar de prijsuitreiking zal plaatsvinden, hebben zich op dat moment al vele vogelaars verzameld. Velen zitten in afwachting van wat er komen gaat en in de verwachting dat de broers Brinkhuizen over een half uurtje hun prijs voor het vinden van de woestijnplevier in ontvangst zullen nemen, relaxed onderuit een patatje of kroketje te eten. En wat moet je doen als er het bericht binnenkomt, dat er een mogelijke grijze strandloper is gezien op tien minuten rijden van het restaurant? Juist, de net gehaalde snacks laten staan, in de auto springen en ervoor gaan! En dat doen er dan ook velen.

Toegestroomde vogelaars voor de mogelijk grijze strandloper

Helaas is inmiddels vast komen te staan dat het niet om een grijze strandloper gaat, maar om een wat afwijkend “drieteentje”. Jammer, maar door deze melding wordt het nog even erg gezellig op de dijk en het poelruitertje is natuurlijk nog een leuke toegift.

De gebroeders Lazar en Dušan hebben met de ontdekking van de woestijnplevier, een poelruiter en de spanning rond de mogelijke grijze strandloper de Top of Holland Vogeldag 2012 kleur gegeven en zijn dan ook de terechte winnaars!

Nadat wij hen gefeliciteerd hebben, rijden we nog even naar de West- en Vierhuisterpolder waar we besluiten met een prachtig vrouwtje grauwe kiekendief.

’t Was weer top!

Grauwe kiekendief – Montagu’s Harrier

Top of Holland Vogeldag 2012 is a post from VogelPunt.

Roodmus – Common Rosefinch

In vijf jaar tijd is de Top of Holland Vogeldag uitgegroeid tot één van de grootste vogelevenementen van Nederland. Veel tientallen vogelaars “stropen” die dag in competitieverband of gewoon recreatief de drie noordelijke provincies (Friesland, Groningen en Drenthe) af op zeldzame vogels. Doel: gewoon fijn vogelen, zoveel mogelijk soorten zien, elkaar ontmoeten, gezellig bijkletsen, van de natuur genieten en natuurlijk proberen “de soort van de dag” te vinden.

IJs en weder dienende doe ik zaterdag 12 mei a.s. voor de vijfde keer mee aan de “TOH”. Het team “Pleased to meet you” formerly known as “The Spirits in the Sky” bestaande uit Wouter Teunissen, Frank van Duivenvoorde, Kasper Hendriks en ondergetekende heeft er weer veel zin in!

Voor verslagen van de vier voorgaande edities van de Top of Holland Vogeldag, zie deze vier links: 2008, 2009 , 2010 en 2011.

Lijkt het je wat, geef je dan op via het in deze link vermelde e-mailadres of via lauwersmeer.com (doorlinken naar Vogeldag 2012).

Tot 12 mei!

“Pleased to meet you” at the Top of Holland Vogeldag 2012 is a post from VogelPunt.

Omdat de eerste week van mei traditiegetrouw een goede periode is om eens een dagje naar Texel te gaan, sta ik samen met Frank van Duivenvoorde, Kasper Hendriks en Rein Genuït al om tien over zes in de rij te wachten op de eerste boot naar Texel. Vele bekenden hebben hetzelfde plan en zo is het ondanks de kou en de regen toch al heel gezellig op het platform.

De meesten van ons rijden direct door naar De Cocksdorp, daar is tot gisteravond laat een roodstuitzwaluw gezien, die zich prachtig liet bekijken. Waarschijnlijk is deze zeer schaarse doortrekker ergens in omgeving van de Roggesloot gaan slapen.

Roggesloot – De Cocksdorp

Helaas, de roodstuitzwaluw laat zich niet zien. Tussen kwart voor tien en tien uur volgen wel twee een-mans-waarnemingen waar we achteraan gaan, maar jammer genoeg zonder succes.

Texel

Tot een uur of elf lijkt het wel herfst: buien, harde noordoostenwind en een graadje of zeven, dat voelt niet bepaald aan als een zonnige Bevrijdingsdag. Maar goed, het gezelschap, het landschap, de mooie luchten en “last-but-not-least” de altijd aanwezige vogels, maken het vertoeven op Texel altijd tot een feest!

Gele kwikstaart – Yellow Wagtail

Omdat de roodstuitzwaluw gisteren ook een tijdje heeft rondgehangen in Polder Zeeburg gaan we daar ook even zoeken. Ook hier geen “roodstuitje”, maar wel een late witbuikrotgans en een zwarte rotgans.

Zwarte rotgans – “Black Brant”

Een bij Dijkmanshuizen gemelde poelruiter geeft aanleiding om langs de oostkant van het eiland in zuidelijke richting te gaan vogelen. Het schaarse steltlopertje laat zich ondanks de grote afstand mooi zien! (Dat we hier vijf kwartier later weer zullen staan om naar een veel zeldzamer steltlopertje te kijken, kunnen we op dat moment nog niet bevroeden.)

Poelruiter – Marsh Sandpiper

Vervolgens bezoeken we langs de Oorsprongweg twee morinelplevieren.

Morinelplevier - Dotterel

We geven deze prachtige plevieren niet de aandacht die ze verdienen, want we ontvangen bericht dat Pierre van der Wielen bij Dijkmanshuizen een kleine geelpootruiter heeft ontdekt! Deze Noord-Amerikaanse dwaalgast moet dus net zijn aangekomen. Wat een klapper!

Toegestroomde vogelaars bij Dijkmanshuizen

Uiteraard stromen de vogelaars in groten getale toe en de “kleine geelpoot” (mijn tweede voor Texel) laat zich, zij het op betrekkelijk grote afstand, leuk zien. Dit Noord-Amerikaanse equivalent van onze tureluur blijkt een heetgebakerd baasje te zijn. Er wordt flink geruzied met de tureluurs, kemphanen en de poelruiter met wie het steltje het net onder water staande slikplaatje moet delen. Voordeel is wel dat je hierdoor een paar keer de vierkante, witte stuit kunt zien. Erg gaaf!

Kleine geelpootruiter – Lesser Yellowlegs

Kleine geelpootruiter – Lesser Yellowlegs

Kleine geelpootruiter – Lesser Yellowlegs

Kleine geelpootruiter – Lesser Yellowlegs

Na deze fantastische waarneming zetten we koers naar het NIOZ-haventje waar de zwarte zeekoet een intikkertje blijkt te zijn.

Zwarte zeekoet - Black Guillemot

Ook het mannetje brilzee-eend in de Mokbaai geeft weer acte de présence. Vanaf een paar plekken rond de baai zoeken we naar de op drie mei op de Razende Bol waargenomen en gisteren in de Mokbaai gemelde kleine kokmeeuw, een zeer zeldzaam Noord-Amerikaans meeuwtje, dat al sinds 1990 niet meer twitchbaar is geweest. Voor Kasper, Rein en ondergetekende een nieuwe soort en een goede reden om onze ogen vandaag extra goed op te houden. Maar ja, vogels maken zelf uit waar ze heen vliegen en het is duidelijk deze mega-zeldzaamheid vandaag helaas niet voor een bezoek aan Texel heeft gekozen.

Brilzee-eend - Surf Scoter

Brilzee-eend - Surf Scoter

Bij Jan Ayaslag genieten we samen met enkele tientallen andere vogelaars van de honderden meeuwen, die als echte opportunisten gebruik maken van het door zandsuppletie aangevoerde voedsel. Voor filmpje zie deze link.

Zandsuppletie bij Jan Ayeslag

Tussen de algemeen voorkomende meeuwen (waaronder een aantal geringde exemplaren) zien we onder andere Pontische meeuwen, een mogelijke Baltische meeuw, een geelpootmeeuw en een (3^e kj) grote burgemeester.

Grote burgemeester (3e kj) – Glaucous Gull (3d cy)

Inmiddels weten we dat er aan de overkant van het Marsdiep ook weer aantal leuke soorten te zien is: een vanmorgen door Mario Renden ontdekte baardgrasmus, een al een tijdje rondhangende roodkopklauwier, een vanmorgen door Bob Woets ontdekte Humes bladkoning en een zwarte ibis. Dat trekt toch een beetje aan ons. Maar ja, vroeg van het eiland af gaan, heeft ook bepaalde risico’s: het is tenslotte niet leuk om als je net de boot op bent gereden te horen dat er een zeldzame soort is gevonden. Toch besluiten we met de boot van vier uur Texel te verlaten en de eerder bovengenoemde soorten te twitchen.

Om tien over half vijf staan we op een volkstuinencomplex aan de zuidkant van Den Helder naar een prachtig mannetje baardgrasmus te kijken. Wat een schitterend beestje!

Baardgrasmus - Subalpine Warbler

Baardgrasmus - Subalpine Warbler

Een door Sjaak Schilperoort gemaakt filmpje is te zien via deze link.

Vervolgens rijden we door naar Wieringen waar de roodkopklauwier zich vlak voordat hij gaat slapen zich nog even leuk laat bekijken.

Roodkopklauwier - Woodchat Shrike

Roodkopklauwier - Woodchat Shrike

De Humes bladkoning bij de Dijkwielen in de Wieringerwerf laat zich jammer genoeg niet meer zien of horen, maar wie maalt daarom als hij zo’n geweldige vogeldag heeft beleefd. Niemand toch?!

We sluiten de dag om half acht af bij Durgerdam waar de zwarte ibis nog rustig het polderlandschap loopt te foerageren. Normaal is een vogeldag waarop je een zwarte ibis hebt gezien al geslaagd te noemen; vandaag is deze soort nummer elf in de rij van schaarse en zeldzame soorten. Geen van ons heeft in Nederland ooit op één dag zoveel schaarse doortrekkers en zeldzaamheden gezien. Een bizarre vogeldag!

Daglijst: 108 soorten.

Zwarte ibis - Glossy Ibis

Een bizarre vogeldag! is a post from VogelPunt.

Dwergstern – Little Tern (Foto © René van Rossum)

Vanmorgen sta ik samen met René van Rossum en Frank van Duivenvoorde tweeënhalf uur op zeetrektelpost Savoy. Het is koud, het motregent, het zicht is slecht en er is geen noemenswaardige trek, al is het clubje zeven zwarte sterns, dat al foeragerend rustig in zuidelijke richting vliegt natuurlijk wel erg leuk!

Als ik twee dwergsterns tussen de ruim tweehonderd vijftig rustende visdieven ontdekt, gaat René van Rossum direct naar het strand om foto’s te maken. Een goede keus, want de plaatjes die ik vanaf de telpost maak, zijn zelfs voor mijn doen erg slecht.

Dwergstern en visdief – Little Tern and Common Tern (Foto © René van Rossum)

Ondanks het grijze weer besluiten Frank en ik na afloop van de zeetrektelling nog even Berkheide in te lopen. Bij het Grote Meer “hoempt” even een roerdomp, zitten drie koekoeken elkaar achterna en blijkt de eergisteren ontdekte kuifduiker nog aanwezig. Een leuke soort in deze tijd van het jaar!

Kuifduiker – Horned Grebe

Dwergsterns en kuifduiker is a post from VogelPunt.

Hop – Euroasian Hoopoe

“Stinken als een hop” is een bekende uitdrukking. Al is het waar, daarmee doe je deze prachtige vogel m.i. toch wel te kort, want een stronthaan is niet lelijk!!

De hop nestelt in holtes en heeft hygiëne niet hoog in het vaandel staan. Kortom: het stinkt verschrikkelijk in de omgeving van het nest. Dit komt, doordat de vogels het nest nooit schoonmaken. Daarbij hebben de jonge vogels een nogal vies verdedigingsmiddel ontwikkeld: ze schijten in de richting van de bedreiger. Mede hierdoor wordt het nest sterk vervuild. Het vrouwtje scheidt bovendien een sterk ruikend vocht uit haar stuitklier af. Dit heeft de hop een heel aantal tot de verbeelding sprekende streeknamen opgeleverd: Stronthaan, Strontliester, Schiethoepe, Drekhoppe, Strontpikker, Poeperd, Kothoep (kot = vies nest) en nog veel meer.

Vanmiddag meldt Johan van ’t Bosch dat er een hop bij Delft zit. Ik bel even met hem voor wat informatie over de plek en ga op pad. Een half uur later loop ik het gebied in. Al snel tref ik een aantal vogelaars, waaronder Frank Oling en Jan Tetteroo, die me vertellen dat ik net een minuut te laat ben: de vogel is net opgevlogen en over de bosrand verdwenen. We zoeken samen verder in het wat onoverzichtelijke gebiedje dat bestaat uit kleine bospercelen, bosschages, stukjes gazon en bovendien door een heel aantal sloten is doorsneden. Het is Jan Tetteroo, die ik opeens naast me horen zeggen: “Kijk, daar zit ie, de hop, in die boom!” En inderdaad daar zit de “stronthaan” mooi te zijn! Prachtig!

Hop – Euroasian Hoopoe

Na een dikke minuut vliegt de vogel weer op (prachtig vliegbeeld) en verdwijnt langs een bosje. En dan begint het zoeken opnieuw. Hierbij krijgen we assistentie van Pascal Wink, Enno Ebels, Jaap Engberts en een aantal andere vogelaars. Als ik na half uurtje met Enno en Jaap aan de westkant van het gebiedje loop, krijg ik een telefoontje van Thijs Fijen (waarvoor nogmaals dank!): “De hop is nu in beeld. Jullie moeten rechts over het bruggetje en dan over het grindpaadje tussen de bosjes door het heuveltje op lopen.” Een paar minuten later voegen Enno, Jaap en ik ons bij de anderen en zien we hoe de hop langs de kant van een grindpaadje zit.

Hop – Euroasian Hoopoe

Hop – Euroasian Hoopoe

Wat een schitterende vogel is het toch! Na een paar minuten hipt de hop uit beeld. Ik klets nog even gezellig na met de eerder genoemden en andere toegestroomde vogelaars waaronder Kevin Scharroo, Wietze Janse en Martin van der Schalk.

Met een prachtige “stronthaan” op de jaarlijst ben ik om een uur of vier weer thuis.

Een “stronthaan” is niet lelijk! is a post from VogelPunt.